| Identiteit en beleving |
|
Rahda, moeder Door Julie Enthoven, geïnspireerd door “Identiteit en Beleving”  ‘Mama! Wat komt er ook alweer na “In ziekte en gezondheid?”’ Radha Ramdhani slaakt een diepe zucht terwijl ze zich omdraait en een poging doet haar ogen te openen. ‘Hoe laat is het?’, mompelt ze. ‘Half zeven. Dus ik mag je wakker maken’, antwoordt haar dochtertje Ina triomfantelijk. ‘Wat was de tekst nou?’ ‘In voor- en tegenspoed. Ga de tafel maar dekken.’ Voorstelling Na zich in indrukwekkend tempo gedoucht, aangekleed en opgemaakt te hebben verschijnt de 35-jarige Rhada fris aan de ontbijttafel. Haar zoon Yamal zit gebogen over zijn favoriete computerspelletje, de kleine Amil maakt een kleurplaat en Ina loopt zenuwachtig rond met twee A4-tjes. ‘Ik kan het maar niet onthouden! Ik ga mijn tekst vergeten en dan verpest ik alles!’ Ina zit in de toneelgroep van de IJburgschool en heeft vanavond een voorstelling voor ouders en familie. Ze speelt een trouwambtenaar die aan het einde van het stuk een koppel in het echt moet verbinden. Het tienjarige meisje heeft vannacht duidelijk weinig geslapen. ‘Het komt wel goed Ina,’ stelt Radha haar gerust. ’Probeer anders straks nog een paar keer te oefenen zonder je blaadje. Maar nu gaan we naar school, het is tien over half acht.’ Snorfiets Beneden halen Ina en Yamal hun fietsen uit de kelderbox, hun moeder pakt haar snorfiets. De hindoestaanse maakt het kleine pothelmpje van Amil vast en helpt hem achterop te klimmen. Zo rijden ze richting school. Radha schafte een aantal jaar geleden een snorfiets aan omdat de wijk rondom de school veel autovrije zones kent. Kinderen moeten soms stukjes lopen om bij hun middagactiviteiten te komen, en daarom heeft de gemeente het verkeer op Ijburg zo kindvriendelijk mogelijk gemaakt. Voor Radha is het niet erg: ze kan na het afzetten van de kinderen op de scooter door naar haar werk in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. ‘Vandaag gaan we een speurtocht lopen, mam’, roept de zevenjarige Amil moeizaam tegen de wind in. ‘O? Wat voor een speurtocht?’ ‘We moeten blaadjes van bomen verzamelen, en dan gaan we met de mobiel van de juf of de ouder kijken hoe de boom heet!’ ‘Dat is leuk! Welke ouders gaan er mee vandaag?’ ‘Die van Milan en Benthe. Milans vader weet heel veel van bomen.’ Op de Ijburgschool helpen ouders regelmatig bij activiteiten. Milans vader is bioloog, weet Radha, en dit kon dus nog een leuke middag worden voor groep drie. Stage Ondertussen is het viertal aangekomen bij de buurtsportvelden vlak naast de school. Yamal en Ina stappen af: zij gaan buitenactiviteiten doen totdat om tien uur de les begint. ‘Succes met oefenen ,’ zegt Radha tegen Ina. ‘Ik zie je vanavond bij de voorstelling. Je eet met de toneelgroep in de menza toch?’ Ina knikt zenuwachtig. Radha buigt voorover en geeft haar oudste zoon een dikke zoen op zijn wang. ‘Mam!’, protesteert Yamal, en hij kijkt schichtig om zich heen of niemand zijn moeders geknuffel heeft gezien. Radha lacht om zijn machogedrag. ‘Wat staat er op jouw programma vandaag?’ ‘Eerst buitenactiviteiten, dan rekenen en taal. En we gaan de groene energievoorziening van de school bestuderen. Vanaf drie uur begint mijn stage in de keuken van de menza weer, tot zes uur. Eten we om half zeven?’ Zijn moeder bevestigt en samen met Amil zwaait ze haar kinderen uit. Met haar jongste zoon rijdt ze een stukje verder en ze parkeert haar scooter naast het schoolplein. ‘Zo, daar zijn we! Stap maar af.’ Ze loopt met Amil naar de ingang van het onderbouwgedeelte, dat zich aan een overdekt plein bevindt, net als de kleuterschool, de menza, het bovenbouwgedeelte, de muziekschool en het natuurcentrum. In de klas van Amil staan alle kasten met de gekleurde kant naar voren. Op de planken zijn speelgoed, spelletjes en knutselspullen te zien, waar de kinderen tot tien uur mee mogen spelen. Daarna worden de kasten omgedraaid en krijgen de kinderen les in rekenen, taal en andere vaardigheden. Amil rent direct richting de lego, zijn favoriet. Radha strijkt hem door zijn zwarte haar en geeft hem een zoen. ‘Tot vanavond!’ Planning Als ze terugloopt naar haar scooter komt ze Anne tegen, de moeder van Benthe. Ze ziet er slecht uit: haar huid is grauw en vlekkerig en donkere kringen tekenen zich af onder haar ogen. ‘Hoe is het?’, vraagt Radha, hoewel ze het antwoord kan raden. ‘Het gaat. Zorgen’, zucht Anne. De lange blonde vrouw is een maand geleden gescheiden en woont nu alleen met haar dochtertje in hetzelfde complex als Radha. Naast de emotionele kant van haar scheiding wordt ze opgebroken door alle zorgen over planning. ‘Hoe doe jij het toch? Je lijkt altijd zo kalm. Hoe combineer jij als alleenstaande moeder je werk met de zorg voor een heel gezin?’ ‘Het valt niet altijd mee’, geeft Radha toe, ‘ik ben regelmatig compleet gesloopt. Maar ik heb in ieder geval elke week hetzelfde rooster, dat scheelt. Daardoor kan ik de kinderen tijdens mijn twee avonddiensten naar Carlos brengen. De overige dagen ben ik om vijf uur klaar, en volgen de kinderen tot zes uur programma’s op school. Dat is ideaal, ik kan Amil altijd op tijd ophalen.’ ‘Ik moet ook maar eens zoiets regelen’, denkt Anne. Radha wenst haar sterkte en stapt op de scooter richting haar werk. Voor- en tegenspoed Als ze ’s middags Amil ophaalt is hij door het dolle heen. Wat een leuke dag: vanmiddag een speurtocht en vanavond naar het toneelstuk van zijn zus! Zijn moeder maakt thuis een maaltijd klaar en daarna rijden ze naar het buurttheater, dat enkele blokken van de school vandaan ligt. In dit theater oefent niet alleen de Ijburgschool, maar ook een groot aantal andere toneelclubjes. Als Radha en haar zonen hun plaatsen hebben ingenomen begint de voorstelling. Radha moet lachen om een jongetje in een ezelspak dat per ongeluk het toneel op loopt tijdens een liefdesscene. Aan het einde van het stuk komt Ina op in een lang zwart gewaad. Amil stoot zijn moeder aan.’… In ziekte en gezondheid, in voor- en tegenspoed, tot de dood jullie scheidt?’ ‘Ja, dat beloof ik.’ ‘Dan verklaar ik jullie nu man en vrouw.’ Het publiek klapt en Radha kijkt naar haar dochter. Ze straalt. |