| Gemak dient de mens |
|
Zoë, tiener Door Malin Kox, geïnspireerd door ontwikkelingen in ICT  07.00u, Paul Verhoevenlaan, Haveneiland De wake-up light op het nachtkastje van Zoë Helder is het afgelopen halfuur steeds feller gaan branden. Even voordat de wekkerfunctie aanslaat, geeft Zoë een tik op de uitknop. Gelukkig, vandaag is haar verjaardag: eindelijk zestien en eindelijk een nieuwe wekker. Wake-up lights zijn zó jaren ’10, denkt ze bij zichzelf als ze met haar slaaphoofd naar de badkamer strompelt en in het voorbijgaan de zonnepanelen op het dak aan zet. Na een korte douche kleedt ze zich aan en gaat met haar telefoon achter de pc zitten om haar dagschema voor school te controleren. Nu ze zestien is, kan ze via haar digitale dossier extra informatie bekijken. Helaas is de administratieve dienst van haar school wat laks de laatste tijd – ze kan nog niet bij de 16-plus programma’s. Jammer, denkt ze bij zichzelf, anders had ik mooi de eerste module van Linken Sociale Netwerken kunnen doen. Haar klasgenootje Emilia is twee maanden eerder zestien geworden en heeft haar al wat nieuwe dingen laten zien. Niet teveel, want Emilia’s ouders vinden sociale netwerken maar onzin en hebben haar programma daar op aan laten passen. Zoë vindt dat erg sneu voor Emilia, maar is tegelijkertijd al lang blij dat háár ouders er wel het nut van inzien. 08.30u, IJburgcollege, locatie Buiteneiland Zoë staat bij de ingang van het IJburgcollege haar rooster te checken op haar telefoon. Verdorie, ze heeft vandaag op 3 eilanden les en ze moet de vaarroute Biologie-4 nog doen voor overmorgen, dus ze kan niet fietsen met Sophie, Andreas en Mitchell. Waarom ze op haar twaalfde zo stom is geweest om het extra spoor ‘Natuur’ in haar profiel op te laten nemen, ze weet het niet meer, maar wel dat ze daarmee gedwongen met de mafketels van hoofdprofiel Natuur in een bootje moet. Een van hen mag geen mobiel van haar ouders en moet alles op papier doen. Er was nog een hele heisa over met het schoolbestuur, herinnert Zoë zich vaag. De ene helft vond dat het meisje – Jessica – maar naar Diemen moest voor klassikaal onderwijs. De andere helft zag in het ontbreken van een digitaal dossier geen reden om haar te weren. Het is wel een van de leukere meisjes, denkt Zoë, maar even kijken of ze straks een AR-2 (Augmented Reality for Two) kunnen delen. Ze schudt even met haar hoofd bij de gedachte aan Biologie en zet haar fiets in de stalling. Toch handig dat ze het Stalling Plus abonnement heeft. Haar fiets vaart gewoon mee naar haar laatste locatie zodat ze niet weer twee eilanden over hoeft om thuis te komen. 13.00u IJburgcollege, locatie Strandeiland Slap van het lachen komen Jessica en Zoë uit het bootje van de Groene Lijn. Ze zijn net van het Buiteneiland naar het Strandeiland gevaren en hebben de AR-2 voor Biologie-4 gedeeld. Jessica had ‘m al gedaan, maar kreeg een bonus als ze een menu extra zou doen. Alleen, er was blijkbaar iets mis met de software, waardoor ze een planologisch programma kregen over het Rijksmuseum voor eerstejaars. Elke keer als de AR-2 aangaf dat ze de Nachtwacht aan moesten wijzen, richtten ze het scherm op een boom langs het water, en kregen ze het droge antwoord dat dit ‘toch echt de Nachtwacht niet was’. Daar hadden ze zo’n lol om dat het Zoë niet eens zoveel uitmaakte dat ze de tocht in haar pauze overnieuw moest doen. Kon ze ook mooi een extra menu doen voor de Green Sensor Module – zuurstofmetingen in het water. Haar ouders vonden dat een voorwaarde voor haar middelbare school: het moest digitaal onderwijs bieden én onderzoek naar de woonomgeving in het pakket hebben. Ze hameren er elke keer op: dit is waar jij woont, Zoë, dit is waar jouw kinderen later opgroeien. Wees blij dat je de kans hebt om ze een gezonde en schone omgeving te bieden. 15.00u IJburgcollege, locatie Middeneiland Het gebouw van het IJburgcollege op het Middeneiland is het mooist, vindt Zoë. Het is ruim, maar rustig (ook omdat de eerste 3 jaren er geen lessen volgen). Bovendien zit de Kookmodule van het hoofdprofiel Creatief hier, die op dit moment hun Bakweken hebben, wat weer resulteert in heerlijk broodjes in de kantine. Sophie en Andreas volgen dit profiel en hebben net pauze. Speciaal voor Zoë hebben ze de extra module Taarten toegevoegd aan hun weekschema, waardoor ze haar kunnen trakteren op een fantastisch roze gevaarte met suikerbloemetjes – exact volgens het digitale model. Sophie vertelt met schitterende ogen dat er iemand van het bedrijventerrein aan de zuidkant is komen scouten toen ze er mee bezig waren. De dame heeft hun profielen opgevraagd, waardoor ze beide extra punten hebben gekregen voor de Ondernemersindex. Als ze nu ook nog een opdracht krijgen, is Sophie zo goed als zeker van de eerste plaats voor de maand februari. Andreas kijkt er een beetje zuur bij; hij staat deze maand slechts op plaats 10 omdat hij een belangrijke deadline niet gehaald heeft. Zoë moet altijd een beetje gniffelen om de competitiedrang van Andreas en Sophie, maar hun ouders zijn er bloedserieus over en zij daarom waarschijnlijk ook. 16.00u IJburgcollege, locatie Strandeiland Met een zucht zet Zoë haar koptelefoon af. Het laatste uur heeft ze voor haar module Internationalisering een college gevolgd met andere zestienjarigen uit China. Omdat haar extra spoor ‘Natuur’ is, hebben ze een rondleiding gehad door een deel van de digitale collectie van het Natuurmuseum in Bejing. De Chinese jongeren vertelden in het Engels over hun favoriete stuk uit de getoonde selectie. Zoë moet nu alleen nog een essay schrijven over de verschillende selectiemethoden die in China en Nederland gehanteerd worden; dit wordt ondergebracht in het dossier dat gemaakt wordt voor deze samenwerking en waar later een website van zal worden gemaakt. Ze logt af van het schoolnetwerk en loopt naar de fietsenstalling. Haar telefoon schakelt over van ‘school’ op ‘privé’ als ze langs het checkpoint fietst en stuurt automatisch een bericht naar het digitale mededelingenbord thuis dat ze er aan komt. Er zit weer een schooldag op. |