Trends
Andere tijden (dagarrangementen)
De traditionele dagindeling lijkt helemaal zoek. De jongste zoon van Rahda mag tot 10.00 uur spelen, maar dan worden de kasten omgedraaid en begint de les! Britt moet dagelijks zeven uur lang op school zijn, maar mag deze naar eigen inzichten over de dag verdelen. En er wordt gegeten op school; gezond natuurlijk.
School en vrije tijd lijken meer door elkaar te lopen dan nu. Of is dat schijn? Als Zoë langs het checkpoint fietst, schakelt haar telefoon automatisch van ‘school’ op privé. De school IJburg 2.0 speelt op deze behoefte in met openingstijden van 7 tot 7 uur. Op IJburg 2.0 is het onderscheid tussen primair en voorgezet onderwijs vervaagd, net zoals het verschil tussen leren en opvang.
Een dag uit het leven van…. Britt, Marije en Joep, gezin
Door Sanne Dijkstra, geïnspireerd door nieuwe dagarrangementen (“Andere Tijden”)
Het is pas zes uur ‘s ochtends als Britt Hofland wakker schrikt van de wekker. Ze rekt zich uit en zucht diep. Even denkt ze aan wat mama vertelde over vroeger, toen kinderen pas om half negen op school hoefden te zijn. Beneden is Marije, Britt’s moeder, al bezig met het ontbijt. “Britt!” roept ze. “Kom je eten?” Britt springt uit bed, trekt haar kleren aan en holt naar beneden. Douchen doet ze straks op school wel, na de paardrijles.
lees meer...
Identiteit en beleving (leefstijlen)
Britt Hofland is niet de enige die in 2020 vroeg uit de veren is. Nog meer dan in 2010 lijken kinderen en ouders geen tijd te willen vermorsen; ze willen leren, spelen, werken ... beleven.
ICT speelt in de scholen van 2020 een belangrijke rol op het gebied van de veiligheid: de chip om Britts pols maakt haar overal traceerbaar, en op het gebied van de logistiek: dankzij de ‘Multifunctional learning devices’ weet iedereen altijd waar en wanneer hij moet zijn.
Maar is de school van de toekomst wel de ‘Club Med’van nu, de kostschool op dagbasis, of is er – door de trend van fragmentatie in de maatschappij, waarbij buurten onderling steeds meer van elkaar gaan verschillen - ook een ‘Triple A-variant’, waar de leerlingen tussen de (tradionele) leertijden 9 en 15 uur veel lessen in taal en rekenen krijgen?
Een dag uit het leven van…. Rahda, moeder
Door Julie Enthoven, geïnspireerd door “Identiteit en Beleving”
‘Mama! Wat komt er ook alweer na “In ziekte en gezondheid?”’ Radha Ramdhani slaakt een diepe zucht terwijl ze zich omdraait en een poging doet haar ogen te openen. ‘Hoe laat is het?’, mompelt ze. ‘Half zeven. Dus ik mag je wakker maken’, antwoordt haar dochtertje Ina triomfantelijk. ‘Wat was de tekst nou?’ ‘In voor- en tegenspoed. Ga de tafel maar dekken.’
lees meer...
Gemak dient de mens (impact van ICT)
Natuurlijk speelt ICT ook een grote rol als leermiddel. Zoë refereert in dat verband aan Augmented Reality for Two. Op straat en in het park kun je straks net zo gemakkelijk geïnstrueerd worden als in de klas. Verplaatsen is straks geen tijdverlies meer, maar een gezonde en leerzame onderbreking.
Een thuisplek blijft belangrijk. Docent Heleen vindt het jammer dat ze geen lokaal meer heeft en de groepen zo snel wisselen. Ze is wel blij met haar eigen ruimte waar ze leerlingen en ouders onder vier ogen kan spreken. De ouders van Zoë hameren op belang van onderzoek naar de eigen woonomgeving in haar pakket: “Zoë, dit is waar jouw kinderen later opgroeien!”. Dat heeft ook met ‘thuisplek’ te maken.
Een dag uit het leven van…. Zoë, tiener
Door Malin Kox, geïnspireerd door ontwikkelingen in ICT
07.00u, Paul Verhoevenlaan, Haveneiland
De wake-up light op het nachtkastje van Zoë Helder is het afgelopen halfuur steeds feller gaan branden. Even voordat de wekkerfunctie aanslaat, geeft Zoë een tik op de uitknop. Gelukkig, vandaag is haar verjaardag: eindelijk zestien en eindelijk een nieuwe wekker. Wake-up lights zijn zó jaren ’10, denkt ze bij zichzelf als ze met haar slaaphoofd naar de badkamer strompelt en in het voorbijgaan de zonnepanelen op het dak aan zet.
lees meer...
Cradle to cradle (duurzaamheid)
Op allerlei gebieden vervlecht de school zich met haar omgeving. David gaat met de ‘meisjes en jongens van de naschoolse opvang’ strandjutten, de achtjarige Tom gaat naar een voorleesmiddag in het bejaardenhuis, het bedrijfsleven komt scouten bij de ouderejaars en het schooloptreden van Ina, de dochter van Rahda, vindt plaats in het buurttheater.
Het IJburgcollege is verspreid over vijf eilanden die Zoë bijna dagelijks – soms zuchtend en steunend - moet aandoen. David verheugt zich niettemin op de scholencarrousel van zijn school. Gevolg is dat kinderen wat affietsen. Ouders pakken ook de snorfiets of de scooter. Britt verplaatst zich zelfs met een ‘elektronische snelroute’ die lijkt op stoeltjesliften.
Een dag uit het leven van…. David, kind
Door Eva Schram, geïnspireerd door “Cradle tot Cradle”
De eerste dag in groep 3 van De Juttersziel
David wordt wakker van een zonnestraal die tussen de gordijnen door op zijn gezicht valt. Hij springt uit bed en rent naar de slaapkamer van zijn ouders. “ Papa! Papa!” gilt hij. “We moeten gaan!”. Olivier Renwout wordt wakker van zijn zoon die enthousiast op zijn bed staat te springen. “Rustig jongen, ga je maar even aankleden, dan gaan we zo weg,” zegt hij terwijl zijn zoon terugsprint naar zijn kamer. Olivier wrijft de slaap uit zijn ogen en kijkt op de klok. Zeven uur, veel te vroeg.
lees meer...
We doen het zelf (zelfsturing en coproductie)
Vanochtend heeft Heleen eerst buddy-gesprekken met vijf van haar leerlingen, daarna gaat ze met de kookgroep inkopen doen voor de lunch. In de namiddag geeft ze zelf taal. Aan het einde van de dag voert ze voortgangsgesprekken met de zzp’ers en zelfstandigen in de wijk, die via de school gratis werkruimte hebben gekregen in ruil voor huiswerkbegeleiding aan groepen leerlingen.
De school als maatschappelijke onderneming blijkt een zegen. Kinderen lezen in het bejaardentehuis met oudere mensen en houden ze gezelschap, ze runnen zelf de schoolkantine en leren zo basisvaardigheden als koken en inkopen doen, ze krijgen huiswerkbegeleiding van zzp’ers en helpen de buurt schoon te houden.
Een dag uit het leven van…. Heleen, docent
Door Nikki Sterkenburg, geïnspireerd door Zelfsturing door burgers en consumenten (“we doen het zelf”)
Opgewekt trekt Heleen de Bree de deur van haar woning achter zich dicht. Het is nog vroeg, het wordt langzaam licht. Ze klemt haar laptop stevig onder haar arm en loopt richting school. Morgen zit ze precies vijfentwintig jaar in het onderwijs. Ze weet nog niet wat voor verrassing ze krijgt, maar het is duidelijk dat leerlingen en collega-docenten iets bekokstoofd hebben.
Ze had niet gedacht dat ze de vijfentwintig jaar zou halen. Eigenlijk had ze haar buik vol van het onderwijs toen een aantal jaar geleden het zoveelste interim-type met het plan op de proppen kan om “de school als maatschappelijke onderneming” om te vormen. Het kwam erop neer dat ze al hun ideeën over het onderwijs los moesten laten. Enkele collega’s stapten op, zelf had ze er ook moeite mee dat haar nieuwe school de vele tweeverdieners in de wijk de mogelijkheid zou bieden hun kinderen van 07:00 tot 19:00 op school te zetten. En ze zag ook niet zo snel voor zich hoe je een school in de wijk kon integreren.
lees meer...
|